Author: fanismis

I was born in Canada, grew up in Greece, where I studied Biology. My Ph.D. was at the Max-Planck Institute for Biophysical Chemistry in Goettingen, in conjuction with the University of Guelph; I worked on reactive oxygen species within cells of the little Drosophila fly. I then moved to its handling of iron at the National Institutes of Health in Bethesda Maryland; added copper, zinc, manganese and molybdenum during my first independent position at Queen Mary University of London; Presently my metal biology lab at the CINVESTAV del IPN in Mexico City is extending to the study of phosphorus, sulfur, calcium, magnesium, sodium & potasium thanks to the generosity of the Conacyt that enabled us with an inductive coupled plasma optic emmission spectrometer :)

What happened at Queen Mary? Read the story from the other side

I am thankful that finally a debate may be able to commence, in writing, given that the manager who was appointed in 2011 and destroyed the academic department I joined in 2007 has published his version of the story:


Ο παράδεισος του ξύλου

Νομίζω ήταν 1987 και ήμουν 12 χρονών. Ο πατέρας μας πήρε μαζί του σε επίσκεψη σε πανεπιστήμια της – τότε σοσιαλιστικής – Βουλγαρίας. Το σύντομο ταξίδι στη γείτονα χώρα προσφέρει τα μοναδικά προσωπικά επιτόπια βιώματα σε χώρα που οικοδομούσε το σοσιαλισμό. Αργότερα με βοήθησαν σε πολλές ανταλλαγές απόψεων με κατοίκους διαφόρων από αυτές τις χώρες σχετικά με το τι δε δούλεψε και χάσανε τόσα κοινωνικά κεκτημένα.


To prevent the world going to ashes | Konstantinos Mandilaras

What follows is not an objective critique of a young man’s effort to identify and correct the world’s problems, correctly attributed to the present inequalities and their fierce preservation by the elites; it is also not an easy post to write given my former and present connections to the author who worked for his Ph.D. thesis under my supervision (2008-2011) and is now a close friend. But let’s see what comes out.


μέσα από τη γυάλα

το σώμα της εξερευνώντας


μεταλλικά γλιστρήματα ηλεκτρονίων




την ηδονή του Επίκουρου

σοφία αν τη θεώρησαν οι μεν

οι άλλοι, οι πολλοί, δεν τη γευτήκανε


Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ | Γεώργιος Ι. Γκέκος

Από τις πολλές αναμνήσεις που έχω κρατημένες από τη γιαγιά μου Μαρία, πρόλογο σε αυτή τη σύντομη αναφορά σε ένα ξεχωριστό βιβλίο, είναι οι συναντήσεις μας στις αρχές της τρίτης χιλιετίας – στα τελευταία χρόνια της ζωής της – κι ενώ ήμουνα επισκέπτης υπότροφος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών των ΗΠΑ.


Zinc as an ally for the treatment of Covid 19

What follows is a free translation of a piece written by Noemí Rodríguez González for Conexión Cinvestav. Noemí interviewed me over a Covid 19 project prepared at the invitation of the State of Hidalgo by Nils Schuth, Liliana Quintanar, Erika Garay & myself, which was one amongst five accepted by the Paul Scherrer Institute‘s synchrotron. The poster below was kindly prepared by José Eduardo García Ramírez. Thanks go to Omar Fayad (Hidalgo’s State Governor), Lamán Carranza & Juan García who support the project to build a synchrotron in Mexico.



Ένα χαμόγελο κράτησα, πιο βαθύ απ΄ όλα τα άλλα.
Τώρα συνειδητοποιώ, ότι ήταν και κάτι μέσα στα μάτια σου,
που μιλούσε,
όχι μόνο το τέλειο μοίρασμα του προσωπού από το μειδίαμα.
Από την αρμονία του, ήξερα τότε ότι ήσουν καλός.


απόσπασμα για την αυγή που θα ξυπνούμε αδελφωμένοι, χρωματιστοί και παιδευμένοι

Όσο το σύστημα κυριαρχεί, βρίσκει πρόθυμες τύπου Αδαμαντία Οικονόμου να προστατεύουν εγκληματικές, φασιστικές οργανώσεις. Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα από τον κοκκινολαίμη του Jo Nesbø (μετάφραση από τα αγγλικά του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου, εκδόσεις Μεταίχμιο):