Μου είπες έλα.

Ήρθα.

Μου είπες περίμενε.

Περίμενα.

Μου είπες δε φταις εσύ, όλα θα γίνουν.

Κι όταν έγιναν, σε ρώτησα.

Δεν απάντησες.

Σου έγραψα.

Δεν απάντησες.

Ήρθα.

Με απείλησες.

Σου είπα θα μου κλάσεις ένα αρχίδι.

«Θα σου κόψω και τα δυο»

.

Τρόμαξα. Σου ζήτησα βοήθεια.

«Κόψε μόνος σου τα αρχίδια» μου ψιθύρισες.

Δε σε άκουσα.

Με έδιωξες.

Σου ξαναζήτησα βοήθεια.

«Να πας να πνιγείς»

Τότε άρχισα να καταλαβαίνω.

Είμαι βλέπεις και αργός.

Καλοκάγαθος.

Αφελής.

Άκου να λες την αλήθεια, είσαι μήπως Μωυσής;

.

Είπα να δοκιμάσω αλλού.

Καλημέρα. Έχω εμπειρία και για αυτό.

«Πράγματι, αλλά θα πάρουν το δικό τους»

Μα δέκα φορές λιγότερα προσόντα!

«Είναι όμως του σιναφιού»

Παρακάτω. Γεια σας, εδώ κολλάω πολύ καλά.

«Δεν σφάξαμε. Μόνο τα τσιράκια μας εδώ, τράβ’ αλλού»

Κάτσε τότε να ρωτήσω πιο εκεί.

«Ωραίος, μα δεν είσαι του χεριού μας εσύ»

.

Κι ενώ όλα φαίνονταν χαμένα,

μια θέση εφάνη που ήτανε για μένα!

Υπομονή.

Ορίστε κι άλλη, «χωρίς αντίπαλο» μου μοιάζει.

Αφελής.

Επικαλείσαι αξιοκρατία, που ζεις;

Μα στοιχειώδη αξιοπρέπεια ζητώ.

Που ζεις.

.

Κλείνει ο κύκλος τώρα πια.

«Δε σε θέλουν, άϊντε να τους πιάσεις από κοντά»

Ξύρισε τ΄αχαμνά,

βάλε βαζελίνη, 

κρύψε το στιλέτο σου

πισώπλατα να ρίχνεις.

Πανεπιστημιακή θέση ζητάς να βρεις.

Με σφυροδρέπανο στο χέρι, τους τρομοκρατείς.

.

Εκατομμύρια πριν από σένα

σε έναν κόσμο πιο ευγενή

προσφέραν τη ζωή τους

γαλούχησαν ανθρωπινά το ήθος,

οι επόμενες γενιές

με δίκαιο άνεμο να πορευτούν.

Τους σταμάτησαν.

Κι εσύ νόμισες ότι έτσι απλά 

θα προχωρήσεις,

αυτόματα οι πόρτες πώς θ’ ανοίξουν

μέσα στο ίδρυμα να ενταχτείς;

.

Μην είσαι άδικος.

Είκοσι τέσσερα χρόνια εργάστηκα στην ξενιτιά.

Ρώτησα, χτύπησα και το κουδούνι.

Τα καλά μου ρούχα φόρεσα, και ταπεινά προσήλθα.

Τέσσερα ολόκληρα χρόνια που το κουδούνι χτύπησα

αφήνω να μοιάζει ότι ψιχαλίζει,

ενόσω με φτύνουν.

Η προσαρμογή.

Όμως, όλα δείχνουν ότι φτάσαμε σε κρίσιμη καμπή.

Η αλήθεια – όπως εγώ τη βλέπω – σε τούτους δω τους στίχους έχει στριμωχτεί

και ο καθένας, εσύ κι εγώ, ας κρίνει κι ας κριθεί.