Κι όμως όλοι εσείς άθλιοι υποκριτές θιγμένοι,
εντεταλμένοι ανακριτές πληρωμένοι,
παθιασμένοι επικριτές παρασυρμένοι:
ρίξατε την αλήθεια στο πηγάδι να την πνίξετε,
μα το πηγάδι ξεράθηκε από τη λύπη του·
κλείσατε στη σπηλιά την ανθρωπιά μηχανές να κάνετε τους ανθρώπους,
φρόντισαν όμως οι νυχτερίδες κοπριά ο τόπος να μυρίσει·
και τα βιβλία των ποιητών, με τη φωτιά του Προμηθέα, τα σταχτίσατε.
Αμόρφωτοι, αδιάφοροι, υποταγμένοι σκλάβοι, διοικητές και διοικούμενοι:
κριτές χρειαζόμαστε. Δίκαιους, γνωστικούς, αναστημένους.
Κι επαναστάτες. Πολλούς κριτές κι επαναστάτες.
fanismissirlis 
Return to the Middle Ages
And yet, all you miserable offended hypocrites
corrupted interrogators, commissioners
ardent, adrift criticizers:
you have thrown truth into the well to drown her,
but the well dried up from its sadness;
you closed kindness in a cave to turn humankind into machines,
the bats, however, took care; the space dung now smells;
you turned the books, written by poets, into ash with Prometheus’ fire.
Uneducated, indifferent, subjugated slaves, commanders and commanded:
It is critics we need. Honest, knowledgeable, resurrected.
And revolutionaries. Many critics and revolutionaries.