μέσα από τη γυάλα

το σώμα της εξερευνώντας

μαγευμένος

μεταλλικά γλιστρήματα ηλεκτρονίων

ξεχάστηκα;

βολεύτηκα;

κρύφτηκα;

την ηδονή του Επίκουρου

σοφία αν τη θεώρησαν οι μεν

οι άλλοι, οι πολλοί, δεν τη γευτήκανε

.

ζουζουνιστή

το χρώμα των ματιών της

μα και τα χρώματα που κράτησε μέσα της

για ποιο σκοπό;

με τι προοπτική;

εγωϊστικά ή γενναιόδωρα;

αντι να παλέψω εκεί που είδα τις δυσκολίες

έδωσα τις μάχες στα καθημερινά

κι αν κερδισμένες θεωρηθούν, να δούμε τι θα αφήσουν

.

Χρόνια πολλά λαγνείας

η λατρεμένη ένα μυστικό της

μοιράστηκε σε μένα

να το μοιραστώ κι εγώ με τη σειρά μου;

ή το κρατώ και πορεύομαι;

κάτι μοναδικά δικό μας μέσα μου;

Ανεξερεύνητα βάθη στο μυαλό του καθενός

κι όλοι μαζί κάτι να κάνουμε αν μπορούμε

που ο καθένας στο ζύγι του θα κρίνει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s