Προεκλογικά

Επιτρέψτε μου τρείς προτάσεις στην ξύλινη γλώσσα (ή περάστε στο ψητό και εφήμερο προσπερνώντας την εισαγωγική παράγραφο).

Ο πολιτικός και στρατιωτικός νικητής του φασισμού, το κομμουνιστικό κίνημα, μεταλλάχθηκε και υποχώρησε το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα. Τις συνέπειες της αλλοτρίωσης της πολιτικής έκφρασης της εργατικής τάξης, τις πληρώνει πρώτιστα το ίδιο το προλεταριάτο, αλλά πλέον και το σύνολο των μικροαστών και οι αγρότες. Όμως μαθαίνουν από την πείρα τους όλες και όλοι της γης οι κατατρεγμένοι για το που οδηγούνται χώρες τις οποίες απομυζά ο ιμπεριαλισμός, είτε ζώντας στην ανεργία και την ανέχεια, είτε δημιουργώντας ή συναντώντας τα μεταναστευτικά ρεύματα.

Πριν τρία και κάτι χρόνια, πρώτη φορά στη μεταπολίτευση “έσπασε” ο ελληνικός δικομματισμός με τη Νέα Δημοκρατία και το Σύριζα να αποσπούν από ένα εκατομμύριο προτιμήσεις, όταν ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή, ΔΗΜΑΡ ακολουθούσαν (λίγο πάνω, λίγο κάτω) με μισό εκατομμύριο ψηφους, αλλά και 14 ακόμα κόμματα συγκέντρωναν από είκοσι μέχρι διακόσιες χιλιάδες υποστηριχτές. Υποστήριξα προηγούμενα, πώς δεν υπάρχουν δεκάδες ιδεολογικά ρεύματα στην πολιτική σκηνή, ώστε να εξηγείται τόσος πλουραλισμός στις επιλογές. Αυτό που είχε συμβεί μετά από το ξαφνικό χαστούκι της οικονομικής κρίσης ήταν ο πολλαπλασιασμός των δεξαμενών για να απορροφηθεί το πολιτικό κόστος και να συνεχίσει η διαχείρηση σε όφελος των καπιταλιστών χωρίς προβλήματα.

Screen Shot 2015-09-14 at 5.51.43 PM

Το Γενάρη του 2015, πήρε στα χέρια του την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ με μια άλυτη αντίφαση που όμως συστηματικά και ενσυνείδητα είχε προωθήσει ως πρόταση. Υποσχέθηκε καλύτερες μέρες και τέλος στη λιτότητα με παράλληλη αποδοχή του χρέους και των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιο σύντομα από όσο περίμεναν ακόμα και όσοι γνώριζαν το ανέφιχτο της μετατροπής των ιμπεριαλιστικών οργανισμών σε… προστάτες λαϊκών συμφερόντων, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε στροφή 180 μοιρών και προσαρμόστηκε στο σύστημα. Πριν όμως κάνει την κωλοτούμπα, ζήτησε τη γνώμη του Ελληνικού Λαού, ο οποίος και την έκφρασε στο γνωστό δημοψήφισμα, μέρες που ένα τμήμα του έζησε προσωρινή ψυχολογική ανύψωση και πολιτικοποίηση.

Σε λίγες μέρες επανέρχεται η εκλογική διαδικασία. Ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει αποδοχή της πολιτικής απάτης, είναι ένα είδος λαϊκής έγγρισης της καταστροφής του ιδανικού συνέπειας έργων και λόγων. Ψήφος σε Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, σημαίνει αποδοχή της σύγχρονης σκλαβιάς, σκύψιμο του κεφαλιού, ξεπούλημα της χώρας και υποθήκευση του μέλλοντως των παιδιών της. Οι ντόπιοι εκπρόσωποι του φασισμού πατούν στην κοινωνική κρίση στοχοποιώντας αθώους και χρησιμοποιώντας αληθοφανή συνθήματα απέναντυ στην πλήρη αποδόμηση της εγκυρότητας του επίσημου πολιτικού κόσμου. Μόνο το ΚΚΕ μπορεί να υποστηρίξει με συνέπεια τα συμφέροντα της τεράστιας κοινωνικής πλειοψηφίας. Μεμονωμένα άτομα και κάποιοι που δεν ακολούθησαν στην επισημοποίηση της πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, απέχτησαν τη δική τους εκπροσώπηση και θα λειτουργήσουν ως νέο ανάχωμα στο δυνάμωμα της προοπτικής για κοινωνική επανάσταση.

Το σοσιαλιστικό, κομμουνιστικό (ή όπως αλλοιώς ονομαστεί) όραμα θα ξαναδυναμώσει ώς τέκνο της ανάγκης και ώριμο τέκνο της οργής. Ελπίζω τη Δευτέρα να σημάνει επανεκκίνηση.

ΥΓ. Όταν θα αποτιμήσουμε το αποτέλεσμα, να θυμηθούμε και τις 150 χιλιάδες που υποστήριξαν τον Παπανδρέου, τις 100 χιλιάδες της Τελείας και τις 70 χιλιάδες του Καρατζαφέρη που δε συμμετέχουν αυτή τη φορά.

3 thoughts on “Προεκλογικά

  1. Ήρθε άλλη μια μετεκλογική Δευτέρα χωρίς να σημάνει η εκκίνηση που ευχήθηκα πιο πάνω. Επισυνάπτω τον πίνακα με τα (σχεδόν – 99,44% ενσωμάτωση) τελικά αποτελέσματα, απ’ όπου μαθαίνουμε:

    1. Τα ποσοστά στα κόμματα δεν άλλαξαν, μόνο ψήφισαν 750 χιλιάδες λιγότεροι από ότι τον Γενάρη. Ίσως εκφράζουν μια απογοήτευση ότι οι εκλογές δε θα φέρουν κάτι καλύτερο. Μαζί και τα απαγορευτικά έξοδα μετακίνησης. Σε κάθε περίπτωση μάλλον δικαιωμένοι θα αισθάνονται που δεν άσκησαν πολιτικό τους δικαίωμα και υποχρέωση. Προσωπικά, λυπάμαι που δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψω από το Μεξικό ούτε σε αυτές ούτε στις προηγούμενες εκλογές.

    2. Όσοι ψήφισαν ενάντια στην πολιτική που υπαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση (σε δύο απανωτές εκλογικές μάχες) την αποδέχονται τώρα στην πράξη. “Τα κεφάλια μέσα”. Κατά την εκτίμηση μου, πρόκειται για πολιτική αυτοκτονία ενός Λαού που “ξέχασε” τι σημαίνει αγώνας και κινδυνεύει από την πιο βαθιά υποδούλωση στις επιταγές της οικονομικής ολιγαρχίας. Αν ο Ανδρέας Παπανδρέου εξαγόρασε και αλλοίωσε το “αριστερό” φρόνημα τη δεκαετία του ογδόντα, ο Αλέξης Τσίπρας πλέον εξανδραποδίζει ότι είχε μείνει ζωντανό ως ανάμνηση περισσότερο, παρά ως πείρα.

    3. Η συνέπεια του ΚΚΕ στο πλευρό των εργαζομένων και η διαχρονική επιβεβαίωση των θέσεών του από την πραγματικότητα δε μεταφράστηκε σε ρεύμα υποστήριξής του. Ούτε καν η συνέπεια στις εξαγγελίες του Σύριζα της περσινής χρονιάς δε φτούριξε εκλογικά. Ο κόσμος, οι συμπολίτες και συμπολίτριές μου, έχουν σοβαρό μερίδιο ευθύνης για το τι θα ακολουθήσει, κι ας είναι κατά κύριο λόγο τα θύματα. Όσοι θέλουμε να δυναμώσει το κίνημα, αναγνωρίζουμε στα σημερινά αποτελέσματα ότι τα χέρια τους θα τρίβουν οι αντίπαλοι του οργανωμένου Λαού. Δηλαδή οι θήτες.

    4. Τέλος το επιχείρημα ότι θα αναπτερώσουν ελπίδες διεθνώς, κατ΄ εμέ δε στέκει για δύο λόγους. Πρώτον ότι μέχρι να αλλάξουν έστω και λίγο οι συσχετισμοί αλλού, ο Σύριζα θα έχει μεταλλαγεί πολύ χειρότερα από το “δεξιό” (κατ’ άλλους “βαθύ”) ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον, γιατί παρά τις εξαγγελίες του Σύριζα, τώρα που απέδειξε ότι δεν είναι συνεπής και στηρίχθηκε στα δάνεια των τραπεζιτών και το καπιταλιστικό σύστημα, θα το υπηρετήσει πιο ενεργά στο τσάκισμα κάθε προοδευτικού οράματος.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s