Ο σύλλογος

δεκαοχτώ λευκά περιστέρια

είναι σήμερα ο σύλλογος

που σηκώνουν δυο κόκκινες γυναίκες

.

είναι η μια πιο όμορφη από την άλλη

η άλλη πιο καλή από τη μια

φίλες παλιές, ψημένες στο καμίνι των αγώνων

.

είναι η μια τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη

άραγε έχει περισσότερη υπομονή;

ένα είναι όμως σίγουρο

.

κι οι δυο θα έχουν την ίδια επιμονή

γιατί παλεύουν για το δίκιο

της γυναίκας με τη φούστα για καπέλο

.

που φαίνεται η ομορφιά

δείχνεται το κάλος

όμως δεν είν’ ακόμα έτοιμη

.

“Όχι!” φώναξαν κι οι δυο

η μία όμως μόνο εισακούσθη

(αυτή την ασυμμετρία, δεν την προσέξατε)

.

“Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο”

εκατό σαράντα δύο αγωνίστριες

πάρτε αγκαλιά δεκαοχτώ περιστέρια

.

γίνετε ένα σώμα τέτοιο

που κανένας άνδρας

να μην μπορεί ν’ αντισταθεί

.

Κι ότι θέλει αυτό το γυναικείο σώμα

(ο σύλλογος)

πράξις θα γενεί.

2 thoughts on “Ο σύλλογος”

  1. …
    Από στόμα οπού φθονάει
    παλληκάρια, ας μην ‘πωθεί
    πως το χέρι σας χτυπάει
    του αδελφού την κεφαλή.

    Μην ειπούν στο στοχασμό τους
    τα ξένα έθνη αληθινά:
    Ε ά ν μ ι σ ο ύ ν τ α ι α ν ά μ ε σ ό τ ο υ ς
    δ ε ν τ ο υ ς π ρ έ π ε ι ε λ ε υ θ ε ρ ι ά.
    …


    Από τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν του Διονύσιου Σολωμού (1823)

Leave a comment