Ήρθαν κι έδεσαν τα νέα
της πρόσκλησης του Γερμανού καθηγητή
με τις ευωδιές από τα λούλουδα
στις γλάστρες και τα πανέρια
του Σαμιώτικου κήπου.
_ (more…)
Έστιν ουν τραγωδία
Έστιν ουν τραγωδία___________________It is a tragedy
τα πανιά που δεν άλλαξες Θησέα,_that you didn’t change the sail Theseus,
αφού το Μινόταυρο νίκησες__________ since you have won the Minotaur
χάρη στη γενναιότητά σου____________thanks to your bravery
και χάρη της Αριάδνης._______________ and thanks to Ariadne.
_
(more…)
Επιστροφή του Μεσαίωνα
Κι όμως όλοι εσείς άθλιοι υποκριτές θιγμένοι,
εντεταλμένοι ανακριτές πληρωμένοι,
παθιασμένοι επικριτές παρασυρμένοι:
ρίξατε την αλήθεια στο πηγάδι να την πνίξετε,
μα το πηγάδι ξεράθηκε από τη λύπη του·
The Devil in the Detail
In Queen Mary: nobody expects the Spanish Inquisition John Allen and I wrote: (more…)
Άρνηση της άρνησης
ζωγραφιά τα γέλια των παιδιών
δε χορταίνω να τη βλέπω
θύμηση ότι ωραίου
κρυμμένου στη σπηλιά
Τσικιουΐτε
Οι γραμμές αυτές γράφονται από το Μεξικό, 9 Μάη 2015, 70 χρόνια ανήμερα της αντιφασιστικής νίκης που σήμανε το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου κι ενώ στην Ελλάδα, 10 Μάη 2015, ξημερώνει η γιορτή της μητέρας. Τι καλύτερη γιορτή για τις μάνες όλου του κόσμου να μην σκοτώνονται τα παιδιά τους στον πόλεμο. Αφιερώνω, λοιπόν, το Τσικιουΐτε στη δική μου μητέρα.
Brief comment from an outsider on the 2015 UK election
I stayed up last night watching the results of the election coming in (with the advantage of the time zone difference between the UK and Mexico). I hadn’t thought I cared enough, but there is something moving about people casting their ballots, especially when one knows something about the circumstances they live in and the positions advocated by the mainstream political parties. Memories from my five years in London were revived.
(more…)
‘La dictadura perfecta’: some thoughts
These days in Mexico, if you say “La dictadura perfecta”, you are likely to be understood as referring to a movie. Its title intrigued me, even if I had not heard before of Mario Vargas Llosa, the Peruvian writer who is credited with describing Mexico as the perfect dictatorship in 1990. Nor did I know of film directors Jose and Luis Estrada. So I watched the film with my wife tonight, without prejudice.
Imperial College management and Professor Stefan Grimm teach us:
What should we learn from the recent suicide at Imperial College? A collation of comments from the discussion in the Times Higher Education pages gives hope. However, one commentator, Jim, has spotted a danger: “If we tar all senior management as the same simply because they are making people redundant, decent compassionate people will opt out and only the real monsters will do these jobs.” I would say reform is urgent, for “The record suggests… such monsters are climbing high on the ladders.”
How to avoid petrification from the real monsters? Reform is required with respect to university governance; I suggest we pay close attention to concerned academics:
a sample of what one writes when one has nothing to write – in three languages
Published today in the Reforma by Armando Fuentes Aguirre.
A certain colour went against the current. Κάποιο χρώμα πήγε κόντρα στο ρεύμα.
Red saw it. Red was intrigued._________Το κόκκινο το είδε κι ενδιαφέρθηκε.
Green also looked at it._______________Το πράσινο επίσης το κοίταξε.
So did blue.________________________Το ίδιο και το γαλάζιο.
and yellow._________________________Και το κίτρινο.
fanismissirlis 