Rarely have I heard of a talented scientist who is only a talented scientist. At a celebration of the 35 years of Avance y Perspectiva, a disseminating magazine published by the CINVESTAV, I came to learn about this book and its history: (more…)
Category: Culture
Τα παιδιά της τραμουντάνας
Μυθιστόρημα του Άρη Σκιαδόπουλου. Εκδόσεις Γαβριηλίδης. Αθήνα 2012.
Πασχίζω να θυμηθώ πώς βρέθηκε στα χέρια μου το βιβλίο. Στην ξενιτιά οι αισθήσεις που δημιουργεί ένα αυθεντικό έργο βιώνονται πιο έντονα, ή έτσι μου φαίνεται. Λέει στο τέλος του (6 Μάη 2012): “Μάλλον δεν αντιστάθηκα όσο έπρεπε σ΄αυτά που θα ‘πρεπε.”
Ποιός που συλλογίζεται δεν έχει αναρωτηθεί το ίδιο;
China
Following the breath-taking walk on the great wall of China
the strolling through the emperor’s summer palace and in the forbidden city
after watching a night dance on the waters of the Hangzhou west lake
and thinking in the Tsinghua campus by the flowering lotus plants
while eating every day seven new dishes of oriental taste
Ποιος δικαιώνεται από τις εξελίξεις;
Δημιοψήφισμα
Σε ρώτησαν αν συμφωνείς με το μνημόνιο
παροτρύνοντάς σε ν’ αρνηθείς
στο σφαγείο να σε παν ωσάν να ήσουν πρόβατο
Έστιν ουν τραγωδία
Έστιν ουν τραγωδία___________________It is a tragedy
τα πανιά που δεν άλλαξες Θησέα,_that you didn’t change the sail Theseus,
αφού το Μινόταυρο νίκησες__________ since you have won the Minotaur
χάρη στη γενναιότητά σου____________thanks to your bravery
και χάρη της Αριάδνης._______________ and thanks to Ariadne.
_
(more…)
Επιστροφή του Μεσαίωνα
Κι όμως όλοι εσείς άθλιοι υποκριτές θιγμένοι,
εντεταλμένοι ανακριτές πληρωμένοι,
παθιασμένοι επικριτές παρασυρμένοι:
ρίξατε την αλήθεια στο πηγάδι να την πνίξετε,
μα το πηγάδι ξεράθηκε από τη λύπη του·
Άρνηση της άρνησης
ζωγραφιά τα γέλια των παιδιών
δε χορταίνω να τη βλέπω
θύμηση ότι ωραίου
κρυμμένου στη σπηλιά
Τσικιουΐτε
Οι γραμμές αυτές γράφονται από το Μεξικό, 9 Μάη 2015, 70 χρόνια ανήμερα της αντιφασιστικής νίκης που σήμανε το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου κι ενώ στην Ελλάδα, 10 Μάη 2015, ξημερώνει η γιορτή της μητέρας. Τι καλύτερη γιορτή για τις μάνες όλου του κόσμου να μην σκοτώνονται τα παιδιά τους στον πόλεμο. Αφιερώνω, λοιπόν, το Τσικιουΐτε στη δική μου μητέρα.
